Chief Filtering Officer

I have a friend who always finds excuse for not keeping in touch. If you write to him any mail he will blissfully pretend he did not receive it. When you poke him with the next mail – he will reply with a shock – when did you send a mail?

And sometimes he even goes to the extent of pretending to have received only half of my mail – did you write about that? I did not see that in your mail?

I have only heard of the short term memory loss in films. But this short term mail loss is something new to me. I used to even wonder if the hotmail, gmail guys have started filtering our mails and are sending only those they see fit.

Imagine you have such a job.. Chief Filtering Officer (enough of this CFO junk jobs – what an interesting job this would be, wow!)

You to your boss: Boss.. I have kept some urgent emails on your table for your approval.. I have already done the first filter…

- Especially that one on this 65 year old guy retired from the AG's office writing to Jennifer Lopez on his passion for her and offering to will down all his pension money for her and asking her to pass it on to Britney if she has second thoughts..

- and the one from Raveena Tandon to Oscar guys asking about short cuts on getting the Oscar for the best actress for her latest film "tum bhee dulhaniya leke awoge our dulhan jayagi hum sabke saat kabhi idhar our kabhi udhar. oof.."

Your boss: sure.. sounds old to me. whatever has happened to that one half- filtered from Azharuddin to Serena on fixing a match with her own sister? And the one from Ganguly to ICC requesting for no slips for him as a special case?

You: Boss you seem to be sitting on much older mails than mine.. they should have been cleared years ago!

Boss: oops.. sorry. I guess I missed them. What are these new ones? Gambhir requesting to his doctor for a shoulder injury? Huh? read this man – please grant me 4 weeks of shoulder injury, yours faithfully?

You: that is chicken feed.. hear this out . Rohit sharma’s very confidential mail to BCCI – dear sir, I am sick and tired of this Tendulkar scoring runs. I have been watching him even before my birth and my father himself does not remember when he last watched a match without Tendulkar. Players like me have all been waiting to hear his retirement for the past several years. They said, last world cup, and then this world cup, and then IPL 2011 and now my team mate gave me a real shocking news this morning - that he wants to equal the record of the Aussies in the world cup! – 3 successive world cups! Imagine we win 2 and miss the 3^rd!

Boss: why has he blank cc’d kohli?

You: boss, this is why. See a similar mail from Kohli to BCCI on Dravid! “dear sir, I know cricket is a passion for Dravid. But why I should wait for his passion to end for me to work on my passion? I have never heard anything called – I have a passion provided Dravid gives up his passion! Do we have any legal method to resolve this? Anticipatory passion or something? ”

Boss: enuf of cricket man.. check out this one from Karunanidhi to PM. “dear sir, I am already 90 years old. And I have never heard anything about telecom. My sons and daughters when they were young, used to fight for a mobile – and I thought you are talking about that only. What is scandal? I thought Veerappan was killed long back. Nowadays all scandals are very safe. What is this spectrum? Relatives? Yes. I want my spectrum to be around me always. I love all my sons and daughters. So please leave me alone in these old days”

You: oh, poor old man. I pity him.

Boss: look at this one from Pak PM to Obama: “dear sir, it is a big shock for me that Osama was near my place. I had clearly published a notice in all news papers telling him not to enter pak before I left to watch the world cup cricket. After that I was busy stopping the fist fight between shoaib and Kamran. I am shocked that both of them never told me about Osama. I have asked BCCP to ban them from all kinds of cricket for a period of 3 weeks inside Pakistan. ”

And it goes on….

Imagine this business growing and becoming a conglomerate with various divisions – hotmail filtering division, gmail sorting office, face book I like it wing, face book comments department and so on…. I would take that job any day. So will you, I guess.

வாங்க பழகலாம்

எங்கள் காலத்தில் (அதாவது 80 களில்) ஏதாவது கல்யாணம் வந்தால் ஆவலோடு எதிர் பார்ப்போம். பல உறவினர்கள் பார்க்க பேச கிடைப்பார்கள்.

இன்று மக்கள் நிறைய மாறி விட்டார்கள். அய்யோ கல்யாணமா? எப்போ? என்கிறார்கள். கூட்டத்தை எப்படி avoid செய்வது என்பதற்கு பல techniq கள் வந்து விட்டன. அவற்றுள் சில இதோ:

என் கசினின் கணவர் (க க என்று அழைக்கலாம் இனி அவரை) இதில் எக்ஸ்பெர்ட். கல்யாண குரூப்புகளை avoid செய்வதற்கு பல உபாயங்கள் வைத்திருப்பார்.

தன் 5 வயது மகனை அழைத்து: டேய், அங்க ஒரு அஞ்சாறு அங்கிள் ஆன்ட்டி நிக்கறாங்க. நீ என்ன பண்ணனும்? என் முன்னாடி வேகமா ஒடணும். அப்படியே அவங்களை கிராஸ் பண்ணி அந்த கடைசி ரூமுக்குள்ள போயிடனும். நான் உன்னை துரத்திண்டே அவங்களை கிராஸ் பண்ணிடுவேன். சரியா? சமத்து இல்லே?

பயல் ஓட ஆரம்பிப்பான். க க பின்னால் பறப்பார்.

: டேய், டேய், நில்லுடா. ஓடாதே.. சொன்னா கேளுடா..

பயல் சரியாக அங்கிள் ஆன்ட்டிகள் அருகே பிரேக் போட்டு நிற்பான். கோபமாய் திரும்பி "நீதானப்பா ஓட சொன்னே? இப்போ இப்படி சொல்றே?" என்பான். க க தடுமாறி வியர்த்து விறு விறுப்பார். அங்கிள் ஆன்ட்டி எல்லோரும் உடனே அவரை விநயம் விசாரிப்பார்கள். என்ன நீ க சௌக்கியமா? அப்புறம் என்ன விஷயம்? என்று ஒரு அரை மணி நேரம் மொக்கை போடுவார்கள்.

க க ஹீ ஹீ என்று இளித்து நைசாக நழுவுவார். பயலுக்கு சில பல தரும அடிகள் விழும் பிறகு. பாவம்.

எனது இன்னொரு உறவினர் செல் போன் வைத்து தப்பிப்பார். பின்னால் ஏதாவது நிழல் ஆடினால் உடனே செல் போன் எடுத்து : ஆங் சொல்லுடா சரவணா ... அந்த file ஆ? மேனேஜர் கேட்டாரா? என்னோட ரெண்டாவது கப் போர்டில் இருக்கப்பா. என்னது? ஒரு எழவும் சரியா காதில விழலை இந்த கல்யாண சத்தத்துலே (மங்களகரம்!) .. இரு.. இரு.. வெளிலே வரேன். - என்று சொல்லி கழண்டு விடுவார்.

இதில் மிக பெரிய கில்லாடி ஒருவர் இருக்கிறார். எந்த கல்யாணத்திலும் செய்கையில்தான் பேசுவார். மௌன விரதம் என்று வாய் மேல் ஒரு கை வைத்து அதற்கு மேல் இன்னொரு கை வைத்து காட்டுவார். அவர் காலை தூக்கி வாயில் வைப்பதற்கு முன் கழலுதல் நலம். தொண்டை ஆபரேஷன் என்று கையால் பல முறை அறுத்து காண்பிப்பார் சில சமயம் (ஏண்டா கழுத்தறுக்கிறீங்க என்றும் புரிந்து கொள்ளலாம்). மற்றொரு சமயம் பெரிதாக இருமி நகர்ந்து விடுவார். எல்லோரும் நம்மை சந்தேகமாக பார்ப்பார்கள். நடுவில் அவரது சின்ன பையன் வந்து - அப்பா, மாத்திரை சாப்டியா என்று extra scene சேர்ப்பான். கடந்த பன்னிரண்டு வருடத்தில் இன்று வரை அவரிடம் என்னால் பேச முடியவில்லை.

இன்னொரு மனிதர் எந்த கல்யாணத்திலும் நேராக ஒரு trance இல் வருவார். ஏதோ ஸ்லோகத்தை (அப்படித்தான் நான் நினைத்தேன்) முணு முணுத்து கொண்டே உள்ளே நுழைந்து சாப்பிட்டு விட்டு பின் பக்கமாக சென்று விடுவார். என் கசின் அவர் பின்னாலேயே போய் கூர்ந்து கவனித்து வருவான் - டேய், .. ஸ்லோகமெல்லாம் இல்லைடா. ஆசாமி 5 tables சொல்றார்டா. அதுவும் ஒரே தப்பு.

இந்த பழகோபோபியா பிரச்சினை தவிற்பதற்கு இப்போதெல்லாம் ரிசப்ஷனுக்கு லைட் மியூசிக் போட்டு ஆட விட்டு விடுகிறார்கள். வரும் மக்கள் நேராக டான்சில் கலந்து கொண்டு யாரையும் பார்க்காத படி கண்ணை மூடி ஆட்டம் போடுகிறார்கள். சிறுது நேரத்தில் மூச்சு வாங்கி கொண்டே "டயர்டுப்பா .. சாப்பிடலாம்" என்று ஆடி கொண்டே பறந்து விடுகிறார்கள்.

போகிற போக்கில் இந்த தனியோமேனியா ஆட்களுக்காகவே face book லேயே கல்யாணம் நடத்துவார்கள் போலிருக்கிறது. ஆளுக்காள் ஒரு கமெண்ட் சொல்லி யாரும் யாரையும் பார்க்காமல் முடித்து விடலாம்.

கார்த்திக் says - கல்யாணம் முடிந்தது. காலில் விழுகிறோம்...

3 hours ago ·

• 
  2 hours ago · ·

  • கோபால் அத்திம்பேர் likes this
    
    நல்லா இருங்கோ குழந்தேளா

  
  
  
• • 
    
  • 1 hour ago · ·

    • You and 3 others like this.

    மாலி மாமா - தீர்காயுசா இருங்கோ

    4 hours ago ·
  • 
    

    பத்மினி சித்தி - நல்லா க்ஷேமமா இருடா கண்ணு

    2 hours ago ·

    1 hour ago · ·

    • You and 3 others like this.

ச்சாந்து நீ ..மேரி ச்சாந்து நீ ....

எங்கள் தாத்தா எங்களுக்கு பெரிதும் கஷ்டப்பட்டு ஒரு வீடு கட்டி கொடுத்தார் பம்மலில். மனிதர் பட்ஜெட்டில் படு கெட்டி. எதுவுமே material வாங்காமல் எப்படி வீடு கட்டுவதென்பது அவருக்கு மட்டுமே தெரிந்த கலை.

மேஸ்திரி: சார், சிமெண்டி ஒரு 10 மூட்டை வேணுமா இருக்கு..

தாத்தா: எதுக்கப்பா போன வாரம்தானே வாங்கினோம்?

மே: சார், அது போன வார வேலைக்கு சார்...

தா: அட, அதே வீடு கட்ற வேலையைதானேப்பா இப்பவும் பண்றே?

மே: சார்.. சார்.. என்னோட வேலை அதேதான். ஆனா வீடு, கட்ட கட்டத்தானே மேலே வரும்?

தா: டேய், நான் இத மாதிரி 15 வீடு கட்டியிருக்கேண்டா ..

மே: (மனதில் முன முனக்கிறார்: அப்புறம் எப்ப கலைச்சீங்க? பீச்ல தானே?)

தா: என்னடா, முன முனக்குரே? அவ்வளவும் ச்சாந்தாக்கும்.. ஒரு பொட்டு சிமெண்ட் கிடையாது..

இந்த ச்சாந்து என்பது என் தாத்தாவின் invention. வெறும் மண்ணை பிசைந்து பிசைந்து சிமெண்டாக மாற்ற முனைவது. பெரிய சிமெண்ட் பாக்டரி ஓனர்கள் பார்த்திருந்தார்கள் என்றால், எப்பொழுதோ என் தாத்தா patent வாங்கி hotmail சபீர் பாட்டியா மாதிரி வந்திருப்பார் (நான் இப்போ இப்படி கண்டவனுக்கு வேலை பார்க்காமலிருக்க வேண்டியிருக்காது).

இப்படியே சமாளித்து முழு வீட்டையும் கட்டி விட்டார். மேஸ்திரி மண்ணை பிசைந்து பிசைந்து படக் என்று ஒரு நாள் மண்ணில் கால் மாட்டி போயே சேர்ந்து விட்டார். விடாமல் அவரது மகனை வைத்து தாத்தா வேலையை முடித்தார். மேஸ்திரி மகன் பின்னால் பெரிய சிமெண்ட் பாக்டரி ஓனராக ஆகி விட்டதாக கேள்வி (patent திருடு).

நாள் ஆக ஆக இந்த ச்சாந்து தன் வேலையை காட்ட தொடங்கியது. ஒரு இரண்டு வருடத்தில் என் வீட்டில் நாங்கள் படிக்க map வாங்குவதை நிறுத்தி விட்டோம். எந்த country map ஆக இருந்தாலும் எங்கள் வீட்டு சுவரில் immediate ஆக கிடைக்கும்.

: அம்மா, அமேரிக்கா map வேணும்..

: kitchen right மூலைல இருக்குடா..

: ஆப்பிரிக்கா?

: நேத்துதானே சொன்னேன்? ஹால் ஜன்னல் மேல பாரேண்டா..

இதனால் geographyல் நாங்கள் எல்லோரும் first மார்க்தான்.

காலையில் எழுந்ததும் தாத்தா வீட்டை ஒரு ரௌண்டு விடுவார். அங்கங்கே தட்டி தட்டி பார்ப்பார். செத்துப்போன மேஸ்திரிக்கு தினமும் ஒரு இருபது திட்டு விழும். "கடன்காரன், சரியாய் மிக்ஸ் பண்ணாம போய் சேர்ந்துட்டான்.."

மழை காலம் வந்தால் எங்களுக்குள் பெரிய argument வரும். "வெளியில மழை ஜாஸ்தியா, இல்ல உள்ளேயா?" ஆளுக்கு ஒரு பக்கெட் எடுத்து கொண்டு ராஜ்ஜிய பங்கீடு செய்வோம். "டேய், இன்னிக்கு நீதான்டா ஹாலுக்கு" . சிமெண்ட் செலவு மிச்சம் செய்தது எல்லாம் பக்கெட் வாங்கியே போய் சேர்ந்தது. "பிலாச்டீக் சாமான் விக்கருதே... ..." ஆள் எப்பவும் எங்க வீட்டு வாசலில்தான் நடையாய் நடப்பார். தாத்தாவுக்கு அவனை பார்த்தால் கடும் கோபம் வரும். "ஏலே, நேத்துதானே பத்து பக்கெட் வாகினோம், இப்ப திருப்பி வாரியே? ஜோலிய பாத்துட்டு போவியா?"

பல வருஷம் என் அண்ணன் இந்த வீட்டுக்கு modification செய்தே பல லட்சம் கோட்டை விட்டான். "சம்பாதித்து பொறுப்பாக வீட்டை பார்த்துக்கோ" என்பதை என் அண்ணன்தான் சரியாக நிறைவேற்றியிருப்பாராக இருக்கும். கடைசியாக ஒரு நாள் ஒரு bulldozer எடுத்து வந்து மொத்தமாக தகர்த்து விட்டு முழுசாக மறுபடி வீடு கட்டினோம் பிறகு. மேஸ்திரியின் ஆவி பாத்திருந்தால் எங்களை எல்லோரையும் அறைந்திருக்கும். நல்ல வேளை - எங்கள் வீட்டு வாசல் துர்க்கை அம்மன் கோயிலில் வசிக்கும் professional spirit driver (பேய் ஓட்டுபவர் - பெயர் : வேதாளசலம், sorry வேதாசலம் ) எங்களை காப்பாற்றினார்.

மேஸ்திரிகளும், பக்கெட் விற்பவர்களும் - எங்கிருந்தாலும் வாழ்க!

Crowd computing

It is always a great skill to come thru a crowd and many a times it takes quite a bit of tact to pass thru certain crowds.

When you talk about crowds - you cannot avoid a mention on Times Square New York. This is the only place apparently people just come to make a crowd around and I have a strong suspicion, there are paid organizations who work on "arranging crowds". With stunning regularity, you can see thousands crossing each other wondering what to do there! Most of them seem very happy to be part of this wave movement - I saw one guy crossing me at least 7 times very swiftly. I guess US government plays a role in this crowding exercise! Few couples get very intimate here and I guess either they unfortunately have no place to get closer or it could be that they are colleagues in the "crowd organizations" who can deftly manage such activities amidst the chaos. There was one guy who was running his office sitting in his car in one of the junctions, mobbed by his seemingly clients - and I guess his office address should read in his business card like this - "CXY 4302, NY, 42nd W Street or the next depending on the traffic, Times Square".

Crowding in India is not professionally managed as in the US. People develop their own skills from a very young age. Multi dimensional approach to walking or moving is very normal in India.

In the cinemas - thru the roofed ticket corridors, you see guys walking half-couched down and swimming over the heads of people. There are self-trained professionals in this category, who can smoothly slither above any kind of crowd.

In the temples – you meet people who practice folded-hands karate –i.e., using the folded palms as weapons to get their way forward and making it look like feverish reverence by closing their eyes (as and when required) & chanting god’s name in sync with their action - Govinda! (Push) Goooovinda! (knock down the predecessor) GOVINDA! (get through) ……….. (again) govinda! (get ready for the next push).

In the buses - there is an elite group called foot-board professionals who are highly respected for their skills as they allow the others to get a piece of the inside spacelessness. Many of the privileged seated-passengers practice the philanthropy of holding the belongings of those professionals, including cigarette packets. There are hard core professionals who can travel in perpendicular direction to the bus like above.

In the electric trains – it is amazing how people manage to find the space to stand and on top of it peacefully chat as though no one is around. When someone asks how are you? There will be 7-8 fine’s as it is difficult to gauge who asked who. Most of the conversations revolve around promotions, increments, transfers of the mostly government staff. I always used to wonder how they can talk of this same subject every day – and concluded government jobs have the best growth prospects. Many a times there will be chats between two guys who happen to stand the farthest from each other. On top of his voice he will say something and caution: DON’T TELL ANYONE AH? The middle crowd will find it very hard to avoid the subsequent probing glance by the revealer and to continue to pretend not to have heard anything.

மோகினி ராகம், ஆவி தாளம், திராகுலாஜர் கீர்த்தனை

என் அம்மா ஒரு சிறந்த பாடகி. அவரிடமிருந்து லேசாக பாட்டு வாசனை எனக்கும் உண்டு.

நல்ல இசையை பற்றி, பாட்டு நன்கு தெரிந்தவர்கள் எழுதட்டும். நான் தெரியாதவர் வாயில் சிக்கி பாட்டு படும் பாட்டை பற்றி எழுத விழைகிறேன்.

என் பம்மல் வீட்டுக்கு எதிர் வீட்டில்தான் நான் முதலில் பாட்டை எப்படிஎல்லாம் துஷ்ப்ரயோகம் செய்ய முடியும் என்பதை அதிர்ந்தேன்.

காலை ஆறு மணிக்கு என் எதிர் வீட்டு மனிதன் எழுந்தான் என்றால் தெருவே அலறும். வீட்டு வாசலில் வந்து பல் தேய்க்க ஆரம்பிப்பார். வாயில் பேஸ்ட்டுடன் ஓரிரு பாடல் பாடுவார். இழையம் ஒழு க்ஹோயில், காழலிட் ழீபம் ஒழ்று இரண்டும் மிகவும் ப்ரஷி(brush)த்தமான பாடல்கள். பேஸ்ட் சாதகம் முடிந்ததும் அவரது முழு திறமையும் இழைத்து ஒரு TMS பாட்டு எடுத்து விடுவார். காக்கைகள் migration செய்து நாங்கள் அப்போதுதான் பார்த்தோம். கூட்டம் கூட்டமாய் அலறிப்பறக்கும். என் பக்கத்துக்கு வீட்டு மாமி அப்போது பார்த்து காக்கைக்கு சாதம் வைத்து கூப்பிடப்போய் பெரிய அமர்க்களம். world trade center அட்டாக் மாதிரி பல காக்கைகள் அவர் வீட்டுக்குள் புகுந்து சில பல சாதனங்களை தகர்த்தி விட்டு பறந்து மறைந்தன.

பாட்டும் நானே சிவாஜிக்கு பிறகு ஒரு பாட்டுக்கு அவ்வளவு effect கொடுத்தது இந்த மனிதராகத்தான் இருக்கும்.

அதற்கு பிறகு நான் குவைத்தில் ஒரு சிறுவன் பாடி கெட்டிருக்கிறேன் ( கெ தான். no spelling mistake). எந்த தமிழ் சங்க ப்ரோக்ராமிலும் துணிந்து பாடுவான். மைக்கை லூசாக பிடித்து ஆட்டிய படி நாலு புறமும் நோட்டம் விட்டபடியேதான் பாடுவான். ஒருவருக்கும் அவனிடம் நெருங்க தைரியம் கிடையாது. ஒரு பாடலை பல ராகத்தில் - என்று ஒரு famous SPB பாடல் உண்டு. ஆனால் அதை அப்படியே implement பண்ணியது இந்த பையன்தான். அட, எங்கேயோ கேட்ட மாதிரி இருக்கே என்று நினைத்து முடிப்பதற்குள், அதற்கு சற்றும் சம்மந்தம் இல்லாத ரேஞ்சில் சஞ்சரிப்பான். பாடி முடித்ததும் கர கோஷம் விண்ணை பிளக்கும் (அப்பாடி, இனி அடுத்த ப்ரோக்ராமில்தான் வருவான்!).

என் வீட்டுக்கு அடுத்த வீட்டில் ஒரு மாது கர்நாடிக் பாட்டு கற்று கொடுக்கிறார். அசரீரி அசரீரி என்று கேள்வி பட்டிருக்கிறேன். ஆனால் அது என்னவென்று முழுதாய் தெரியாது. அவரது ஒரு பாட்டு கேட்டால் எனக்கு இந்த அசரீரி ஞாபகம் வரும். சம்போஓஓஒ... என்று ஒரு பாட்டு. சாதுவாக ஆரம்பித்து பல ஸ்தாயிகள் மேலே போகும். கிளைமாக்ஸ் சம்போஓஓஒ... வில் பில்டிங்கே அதிரும். மேல் ப்ளோரில் ஒரு வயதான பாட்டி போயே சேர்ந்து விட்டார். என் மகள் இந்த பாடலைதான் மோகினி ராகம், ஆவி தாளம் என்பாள்.

சிவனுக்கு கோபம் வந்தால் ஆடுகிறார்போல், என் நண்பன் சுரேஷ் கோபம் வந்துவிட்டால் பயங்கரமாக பாட ஆரம்பித்து விடுவான். கர்நாடிக் சுத்தமாய் கற்று கொள்ளாமலே ராக ஆலாபனையில் பின்னுவான். சில பல பஜங்கர கீர்த்தனைகளுக்கு பிறகு - இன்னொரு நாள் பாடறேன் மச்சி, இன்னிக்கு குரல் கொஞ்சம் சரி இல்லை என்பான். ஆனால் அந்த எச்சரிக்கையை கேட்பதற்கு அங்கு ஒரு பயல் இருக்க மாட்டான். அடுத்த நாள் ரோட்டில் பார்த்தால் சொல்வார்கள் - மச்சி, நான்தான் சொன்னேனே, அவன்கிட்ட வச்சுகாதன்னு, கேட்டியா? நான் சொல்வேன் - இல்லடா, முழுசா கேக்கலை, பறந்துட்டேன்.

பாட்டும் நானே - பாவம் நீயே ....